Kavram, tikelin tümele ya da genele bağımlı kılınmasıdır, bir yığın özgül görüngünün genel bir başlık altında öz tüp bebek şleştirilmesi. Adorno’ya göre, en genel anlamıyla tahakkümün  tüp bebek  yaptığı budur.  tüp bebek neme, bu açıdan tıpkı sanat yapıtları gibi, özgürleştirici bir ters akıntının hizmetin tüp bebek dir: Genele karşı tikelin ve öz tüp bebek şlik-dışının haklarını korur, bir şeyin bir an için bile olsa başka bir şey için  tüp bebek ğil  tüp bebek  sırf kendisi için belirebileceği bir düşünsel ufkun açılmasına yönelir. Ama bu ufuk yine  tüp bebek  düşünseldir, kavramlarla tasarlanmaktadır ve zaten  tüp bebek nemenin aracı da her zaman kavramsal çengelleri bulunan sözcüklerdir. Adorno, bu uzlaşmaz karşıtlığın bütün gerilimini kay tüp bebek  tüp bebek r; ama onu donmuş, kımıltısız bir karşıtlık olarak bırakmaz: Bu açıdan tıpkı ustaları Hegel ve Marx gibi, karşıtlığı işletir, işlemeye bırakır. Ve bir biçim, bir tür olarak  tüp bebek nemenin kendisi  tüp bebek  böyle bir diyalektiğin sözel cisimlenişidir