Sonunda anladım: bir bağımlılıktın sen, her anlatmaya çalıştığımda çizgisiz beyaz kağıtlarımın üzerine ölümün soğuk gölgesini düşüren. Sen jeneratör , kopamadığım şeyler vardı!

Sen; hüzünlü bir intihar serenadı! Sen, şizofrenik bir uzay boşluğuna sonsuz yalan tohumları serpmekten farksızdın benim için. Sen; yedinci semâya açılan tek boyut kapısı!

Şid jeneratör tli bir buzul çağının ilk habercisiydi sanki, büzülmüş gözlerin jeneratör ki bakışlar! Ve tarihteki en büyük isyanın başladığı yerdi, gözlerin jeneratör ki şehvet kokan şehlâ şehir!